Over mij

Barbeel.eu's biografie

Mijn visgeschiedenis stamt al uit bijna 2 eeuwen geleden, mijn voorvaderen uit de familie van, Van Remmerden hadden het visrecht op de Rijn en er is zelfs een straat naar hen vernoemd in het dorpje Elst bij Utrecht welke daar nu nog steeds bestaat. Na lang spitten kwam mijn moeder met een kopie uit een krant de Hank welke toendertijd een lokaal krantje was en er regelmatig dorpsinwoners even in the spotlight kwamen te staan. Ze gaf het aan mij en ik las het stukje aandachtig en ging helemaal op in het verhaal dat in mijn "roots" een vissersfamilie bestond.

Vreemd is het dan ook niet voor mij dat ik mijn gehele leven al met water en vissen te maken heb gehad en zelfs bij mijn geboorte kreeg ik al een hengel en werd me toen al ingegeven dat vissen bij mijn leven hoort.

De rivier de Waal speelt daarbij een grote rol, zo ook voor mijn opa en vader, die elke dag gingen vissen op de Waal waar mijn opa later ook nog eens binnenvaartschipper werd.

en 's avonds bij een olielamp de gevangen vis schoon maken, waaronder ook paling pellen na het roken.

Rechts op de foto mijn opa.

en 's avonds bij een olielamp de gevangen vis schoon maken, waaronder ook paling pellen na het roken.

Links boven is mijn opa en rechts op de foto is mijn vader

Als het mooi weer was gingen we altijd naar de strandjes langs de Waal, dan ging mijn vader vissen en ik met mijn moeder en zus zaten dan lekker te genieten van de zon en speelden in de "branding" van passerende schepen

Als mijn vader het te warm kreeg op de krib, dan kwam hij lekker bij ons zitten en gingen we pootje baden in het water.

De jaren waar zich dit in af speelde waren de 70'er jaren. Mijn opa kreeg op jonge leeftijd een herseninfarct en moest het daarna rustiger aan doen en kreeg hij een baan als sluiswachter op de nieuwe sluizen van Tiel, dat was toen een hele eer, want de sluizen waren de poort naar het pas aangelegde Amsterdam Rijnkanaal welke een belangrijke schakel vormde voor de scheepvaart.

Op 56 jarige leeftijd overleed mijn opa aan een hersenbloeding en ging mijn oma uit de toenmalige Ambtwoning aan de Kanaalstraat in Tiel verhuizen naar een andere woning in Tiel.  Niet veel later besloot mijn vader zich te richten op het slagersvak en stortte zich volledig op het werk in de slagerij en in de vrije uurtjes werd er gevist, zo hebben we alle wateren in heel Nederland bevist, meegevaren op schepen van familie op het IJsselmeer en de grote rivieren. Doordat die familieleden overleden werd het steeds minder vissen en waren we weer vanaf de kant aan het vissen, waarbij we met de regelmaat van de klok grote vissen vingen, waaronder Karper, Brasem, Zeelt, Rietvoorn, snoek en snoekbaars. Mijn vader was voor mij mijn grote voorbeeld als visser en heeft me zo veel geleerd, zeker het volharden en stug volhouden en geloven in je materiaal waren een aantal vaste punten waarmee ik nu de afgelopen jaren enorm mee scoorde.

Op de foto hier boven zitten we samen aan het IJsselmeer te vissen aan de Knardijk bij Lelystad, dat was een compleet familie uitje en de hele familie ging dan mee, oom's, tantes, neven en nichten vertoefden dan de hele dag aan het water en wisten mijn vader en ik altijd de mooie vissen te scoren en konden de anderen lijdzaam toekijken hoe we samen een leefnet met vis uit het water trokken aan het eind van de dag. Deze vis ging mee naar huis en werd dan klaargemaakt door mijn moeder en tantes en genoten we allemaal nog na van een geweldige dag aan het water.

Ook gingen mijn vader en ik regelmatig met ons tweetjes op stap, 's morgens om 4:00u op staan en om 5:00u de lijnen in het water.

Dat we vis vingen was duidelijk, en ik deed niet onder voor mijn vader want per slot van rekening had hij mij de kneepjes geleerd en ving ik ook grote vissen waaronder deze brasem

en mooie karper en dat allemaal aan de vaste stok, want in de tijd dat dit gebeurde kenden ze het fenomeen feedervissen met de werphengel nog niet.

Toen kwam ik op de leeftijd van 16 jaar, ....tja vissen zat er niet meer in en richtte ik mij ook op het slagersvak en ging naar de SVO in Utrecht, leren en werken tegelijk dus heel erg weinig vrije tijd en de vrije tijd die ik had werdt opgeslokt door het brommertijdperk en discotheken. De slagerij van mijn vader werd opgegeven en ik sloeg een totaal andere weg in, namelijk techniek, daar voelde ik mij veel beter in thuis.

Mijn vader werd manager van de Vleeschmeester en reisde door het hele land om filialen die in het slob waren geraakt weer op peil te brengen en Ik was volledig opgegaan in de technische wereld en heb vele opleidingen gevolgd.

Ondertussen kwam de tijd van de auto's en ging ik mij verder ontwikkelen met het in en uitbouwen van auto's, spoilers, audio, motorisch tunen, alles passeerde de revue.

Zo werd ik zelfs voorzitter van een autoclub welke ik voor 7 jaar heb gerund en in de laatste 4 jaar waren er een aantal leden die 's avonds gingen palingen en vroegen of ik mee wilde, ik kocht een werphengeltje en ging mee, ik was weer om en ging weer vaker vissen, toen werd het karperen, weekenden met de kameraden aan de waterkant doorgebracht en vele karpers gevangen. Ook daar kwam een einde aan want vele weekenden weg met een vrouwtje en 2 kinderen thuis kon dat niet meer en besloot ik om op de witvis te gaan vissen met de vaste stok.

Dan overlijd mijn eigen vader op 56 jarige leeftijd om onverklaarbare redenen na een operatie en dat was een flinke dreun voor mij. In mijn gedachten leeft hij nog elke dag met mij mee. Aan hem heb ik zo veel te danken, dat ik het nu op mijn eigen kinderen aan het overbrengen ben wat ik van mijn vader heb geleerd.

Eénmaal aan de waterkant trof ik vissers aan die met een werphengel aan het witvissen waren, navraag bij betreffende visser bleek dus dat hij aan het feeder vissen was en mijn interesse was gewekt, binnen 2 jaar had ik mij volledig op het feedervissen gespecialiseerd en had een prachtige uitrusting, geen enkel water in mijn omgeving werd ontzien en geen enkele vis kreeg het voor elkaar om nijn montage voorbij te zwemmen, kilo's vis heb ik uit het water gevist.

Ook mijn gezin ging mee naar de waterkant en kon ik het ook mijn eigen kinderen overbrengen dat vissen een doel heeft, je leert en je bent in de natuur, ook voor de natuur moet je respect hebben en dus plezier maken en leren. Auto volgeladen, dakkoffer er op en om 4:00u in de auto op weg naar de visstek.

Mei 2007, mijn eerste kennismaking met de Barbeel, gevangen in de IJssel tijdens een feedersessie, ik had wel eens gelezen over de Barbeel en had voor de gelegenheid de karperstok ontdaan van een dikke stoflaag en de molen voorzien van nieuwe gevlochten lijn, bij de buurtsuper een stukje jonge kaas en gewapend met de feederuitrusting en karperstok ging ik naar de IJssel.

Daar aangekomen maakte ik de uitrusting gereed en begon te vissen, feederen tussen de krib en de karperstok met een korf van 130gr gevuld met kaas en kaas aan de hair in de volle stroming gegooid. De IJssel is nou niet bepaald visservriendelijk m.b.t. het behoud van je materiaal dus na vervanging van de zoveelste onderlijn van de feederhengel zag ik in een ooghoek mijn karperstok op en neer klappen en de baitrunner gieren, ik pakte gauw de hengel op en wist niet wat me overkwam, wat een geweld en wat een drill heb ik daar beleeft, want powergum gebruikte ik toen niet en was het een 1 op 1 verbinding van hoofdlijn en onderlijn, beide van gevlochten lijn, dus geen mm rek. Maar door een gecotroleerde slip kon ik de vis landen en ving ik mijn eerste Barbeel.

Meteen was ik besmet met het ondertussen welbekende "Barbeelvirus".

I'm hooked

In de tijd er na ging ik mij eens verdiepen in deze vissoort en kwam via de zoekmachines op het forum van Visserslatijn terecht en kwam ik in aanraking met andere "Barbeelverslaafden".

Na 9 jaar te hebben gefeederd heb ik mijn complete uitrusting verkocht en van dat geld 2 Barbeelhengels aangeschaft met bijbehorende molens en verdere uitrusting en ben ik mij volledig op het vissen op Barbeel, de krachtige aanbeten, de drill en de schoonheid van deze vis hebben mijn hart veroverd en ging elk vrij uurtje aan de waterkant zitten, in amper 3 maanden tijd ving ik 63 Barbelen varrieerend van 40 tot mijn PR van 80cm.

Mijn oudste zoon Joeri had ook de smaak te pakken en scoorde onder toeziend oog van mij ook zijn vissies, hieronder de foto van zijn eerste Barbeel.

Ondertussen deed ik in 2007 mee met een Barbeel Forum dag aan de Waal en ontmoette ik andere Barbeel"gekken" en met een paar van deze mannen is een leuke vriendschap ontstaan en hebben we vele sessies gevist en daarbij de nodige technieken/tactieken besproken en uitgewerkt, welke ons door de vele uurtjes en inzet tot volwaardige Barbeelvissers heeft gemaakt.

Ook had ik nog nooit aan een wedstrijd mee gedaan omdat ik geen wedstrijdvisser ben, maar meer een visser die voor zijn rust aan de waterkant zit en dat ik daarbij een visje vang als bijzaak vind, 1 Juni 2008 werd er door sportvisserij NL een wedstrijd georganiseerd in het kader van een onderzoek voor Barbeel en deed ik mee met mijn visvrienden, want door hun werd ik eigenlijk min of meer verplicht gesteld om mee te doen, niet meedoen betekende deserteren, ha ha

En zo zat ik op de punt van de krib met de IJssel Barbeelgoeroe Gert Broeze en had geen flauw benul dat ik aan het einde van de dag de grote winnaar zou worden,...... Gelukkig viel ook Gert in de prijzen, want door de vangst van zijn barbelen hadden we samen het hoogste kribaantal vissen gescoord en vielen we allebei in de prijzen,.... Fantastisch gewoon.

Dit heeft er niet toe geleid dat ik me op deze vissoort blijf richten, de prachtige Karper of Zeelt worden ook door mij nog steeds belaagd en de Shimano hengel is een uitstekende allrounder om lekker mee te pennen of te feederen.

In slechts 1,5 jaar tijd heb ik vele nieuwe vrienden gemaakt en ontmoet waarmee ik regelmatig een sessie ga vissen, ook solosessie worden uitgevoerd en als het weer het maar even toe laat is mijn gezin er bij, waarbij mijn oudste zoon nu ook de smaak te pakken heeft gekregen

en graag mee wil om te vissen.

De cirkel van het leven,.....

GreetZ

Ronald