Barbeelhaken

Het verschil tussen vissen of vangen

Barbeelhaken

Kleine details maken vaak het verschil tussen vissen of vangen. De perfecte aasaanbieding is compleet waardeloos zonder een perfecte zelfhaking.

Tijd om eens aandacht te besteden aan het juiste type haak.

Zelfhaking :

De afgelopen jaren ben ik druk in de weer geweest om onderlijnen te perfectioneren om een zo goed mogelijke aasaanbieding te verzorgen. Maar aasaanbieding alleen is niet voldoende, de inhaking moet ook perfect zijn en dat kan alleen als alles op elkaar is afgestemd. Omdat we vissen met aas op een hair noemen we het een zelfhaaksysteem. De vis zuigt het aas op en nietsvermoedend komt de haak er achteraan. De vis heeft pas in de gaten dat wat hij/zij heeft opgegeten aan iets vast zit en spuugt het weer uit. Helaas voor de vis, de haakpunt heeft zich al naar beneden gericht en tijdens het uitspugen boort de haakpunt zich in de lip van de vis en zit deze gehaakt.

Alarmbellen gaan af, hengeltoppen knallen naar beneden en we hebben "beet". Tenminste,....... Nee, het is een losser,...... w.t.f. #$%^*%

Het was zo'n mooie aanbeet, de hengel ging krom, de beetrunner gierde het even uit, maar toch draai je een lege onderlijn naar binnen. Het is mij in ieder geval heel wat keren overkomen, knabbelaars, tikken op de top, maar vastbijten of in dit geval zelfhaken ho maar. Ik gebruikte toen een haak met korte haaksteel en naar binnen gebogen punt. Een perfecte haak die met behulp van een krimpkousje nog eens dubbel aggressief werd bij inhaking. Maar de keren dat de aanbeten niet verzilverd werden waren er toch veel. Te veel naar mijn zin en ging ik op zoek waardoor dat kwam.

Verandering van haken :

De tekening bovenaan laat de bek van een karper zien, echter een barbeel heeft de bek verder naar beneden staan, maar kijk eens goed naar de afbeelding. Wat voor een haak is daar afgebeeld ?

Daarbij is het ook zo dat bij de barbeel kort achter de bovenlip een verhard vlak zit waarmee de barbeel kleine slakjes, schelpjes en schaaldiertjes kraakt. Dat is ook de plek waar een haak moeite heeft om grip te vinden en kan haken.

Kennis vergaren bij de pro's :

Een paar jaar geleden sprak ik een kennis die tevens rivierkarpervisser is over dit fenomeen en hij adviseerde me om eens te wisselen van haaktype. (De afbeelding die hij me gaf verraadde het eigenlijk al). Mede omdat hij het ook al raar vond dat de barbeel vaak in de bovenlip wordt gehaakt. De haak draait toch altijd met de punt naar beneden ? In plaats van een haak met een naar binnen gebogen punt was het beter een een haak met een rechte punt gaan gebruiken en lange haaksteel. Haken met een rechte punt pakken eerder "vlees" en kun je kleinere haken inzetten die makkelijker mee opgezogen worden en sneller indraaien.

Uitproberen :

Bij Hertog Hengelsport ging ik maar eens shoppen en voor de grote wand met haken viel mijn oog op de Longshank X haak van Korda.

Opnieuw werd het een trail en error periode en sneuvelde veel onderlijnen doordat ze vaak vast kwamen te zitten. Haakpunten krom of zelfs opengebogen kwamen ze boven water. Weer even een gesprekje voeren met David en ging hij samen met mij een aantal montages maken met deze nieuwe haak.

Dat karpervissers al jaren voorlopen op elke andere vorm van vissen is al bekend en omdat David op de rivieren vist voor karper wist hij al snel een aantal onderlijnen te maken die afgestemd waren voor het vissen op de rivier met een sterke stroming. Een rol met krimpkous kwam tevoorschijn en ik keek mijn ogen uit hoe hij de montages tot in de kleinste details in elkaar monteerde.

Met deze onderlijnen ging ik vissen en waarachtig, eindelijk bleven de haken en onderlijnen heel. Door gebruik te maken van een krimpkousje over de haaksteel werden er meer barbelen gevangen en ook nog eens in de onderlip te haken, minder vastlopers op de bodem en alleen de haakpunt een beetje krom.

Succes :

Ik gebruik deze haken nu al 4 seizoenen en had ik eindelijk de juiste setup waardoor 80% van alle barbelen in de onderlip werden gehaakt. Kleine knabbel aanbeten resulteerde in een haking. Daarbij maakte het niet uit of ik nou lange of korte onderlijnen gebruikte.

Het supersnelle indraaien van de scherpe rechte haakpunt resulteerde in meer vangsten dan ooit tevoren. Ook dat de haakpunt vaak in de onderlip zat, had als voordeel dat de barbeel makkelijker mee omhoog kwam en minder vaak zichzelf wist vast te zwemmen.

Een ander bijkomend voordeel van deze langstelige haak is dat je geen onthakingstang meer nodig hebt. Door simpel de haak iets naar binnen en beneden te drukken komt deze éénvoudig los en de vis ondervind er geen hinder van dat de weerhaak er uit getrokken wordt, want deze word als het ware naar beneden gedrukt en ontstaat er een kleine opening waardoor deze er zonder weerstand uit komt (Dit werkt ook als je jezelf per ongeluk hebt gehaakt) en is het net alsof je zonder weerhaak vist.

Soms toch een nadeel :

Nadeel van haken met een rechte punt is dus, dat wanneer er een obstakel ligt, je sneller vast komt te zitten of een steen mee omhoog haalt. Ook het puntje van de haakpunt wil nog wel eens naar buiten gebrogen zijn nadat hij flink heeft liggen rollen in de stroming. Ik heb een slijpsteentje bij me en controleer voordat ik weer in ga werpen eerst de haakpunt. Is deze bot of krom, dan slijp ik deze eerst weer scherp voor een goede zelfhaking.

Verkrijgbaar in de maten 1, 2, 4, 6, 8, 10 en 12.

De haken die ik gebruik i.c.m. mijn aas zijn :

Doe er je voordeel mee, de haken zijn beresterk, maar koop ook meteen een slijpsteentje bij ;)