Anno 1996 ben ik druk in de weer met feederen op de grote rivieren, mijn uitrusting betaat uit een door Ton Temming op maat gemaakte heavy- en medium feeder, de molens van Shimano zijn op dat moment de top off the bill en zit ik dus met topmateriaal te vissen en niet te vergeten,.... ook te vangen.

Het gaat me allemaal voor de wind, geen enkel stuk water is veilig en dan plots kruist de Barbeel mijn pad.

In Mei 2007 maak ik keihard kennis met deze zilveren torpedo en ben verkocht.

Mijn complete feederuitrusting gaat in de verkoop en richt me volledig op de Barbeel.

Dat heeft me geen windeieren gelegd, want zo werd ik in 2008 winnaar van de barbeelwedstrijd en bouwde ik een site welke geheel in het teken staat van Barbeel en ik in heel Nederland en Belgie naamsbekendheid heb opgebouwd getuige de vele bezoekers en reacties op mijn site.

Ook kom ik er achter dat de barbeel in de winter op de grote rivieren niet of nauwelijks te vangen is en zit soms dagenlang te blanken in de bittere kou.

Sinds 2009 heb ik besloten om buiten het barbeelseizoen het feederen weer op te pakken, echter werd ik geconfronteerd met een nieuwe trend, t.w. de method feeder en miniboilies/pellets.

Een leuke uitdaging voor het winterseizoen, want met deze methode wordt er ook met het aas op de hair gevist, oftwel met een zelfhaak systeem.

Zo zat ik in een no-time aan de waterkant gewapend met enkele method feeders en een varia aan miniboilies en minipellets te rommelen, tja, het is net nieuw en er is nog maar weinig op het www te vinden.

De opgedane ervaring met karper onderlijnen kwam alleen maar ten goede, want de onderlijnen moesten dus op een zelfde wijze worden gemaakt, alleen met kleinere haken.

 

Method / Witvis haken :

Na diverse soorten haken te hebben geprobeerd ben ik uiteindelijk terecht gekomen bij de Preston PR39 haken

in de maat 12, deze haken zijn super scherp en buigen niet open, dat in combinatie met een dyneema 10/100 onderlijntje van 10cm een supersterke combinatie. Ook heb ik de kant en klare haken met hair gehad, maar het gebeurde te vaak dat de hair er vanaf werd getrokken, dus gewoon lekker zelf maken is het devies.

Er zijn ook kant en klare onderlijntjes te koop, maar deze zijn van nylon.

Ook deze heb ik geprobeerd, maar daarmee had ik veel lossers, na wisseling van onderlijn van dyneema kreeg ik weer hakers, hm,.... vreemd, wat kan daar nou de oorzaak van zijn ??

Ik kwam er al snel achter, bij het oppakken van de dyneema onderlijn draaide de haak direct met de punt naar beneden en bij het nylon bleef de haak naar de kant staan waar hij op lag als ik de nylon draad omhoog haalde.

Oké, geen nylon onderlijnen dus, want die doen de zelfhaking met zulke korte onderlijntjes en lichte haakjes teniet en heb je dus veel lossers.

Uiteindelijk blijkt dus de zelf gemaakte onderlijn het beste te werken.

 

Hengel :

Voor het vissen met de method feeder heb je geen specifieke hengel nodig, wel is het aan te raden om de lichtste top te gebruiken want door de zelfhaking krijgt de hengel een flinke dreun te verwerken, heb je dan een te stugge top er op zitten heb je kans dat de lijn of het elastiek in de method feeder breekt.

Ik vis zelf met de Zammataro Magna Maestro Heavy 150 van 3,6mtr. en 4,2mtr.en heb in beide hengels de lichtste toppen zitten (2 oz) en het werkt perfect.

Ik ben een voorstander van dyneema, het directe contact met je aas en na de aanbeet met de vis is met dyneema 1 op 1, je voelt en ziet wat er gebeurd.

Het mooie van de method feeder is dat je een aanbeet aan kunt zien komen, net voordat de aanbeet plaats gaat vinden dan zie je op je top hele kleine trillingen wat aangeeft dat er vis op of net naast de method aan het azen is.

9 van de 10 keer worden deze trillingen gevolgd door een aanbeet.

Een aanbeet kun je op 2 manieren te zien krijgen

1 : De top krijgt een ferme tik gevolgd door een kromtrekker

2 : De top komt omhoog en je lijn valt slap en heb je een terugzwemmer.

In beide gevallen hoef je niet aan te lsaan, want de zelfhaking heeft zijn werk al gedaan, gewoon de hengel oppakken en rustig de lijn op spanning brengen totdat je contact met de vis hebt.

Vis met de slip lekker losjes en houd de vinger op de spoel om zo de druk op de lijn met je vinger te regelen.

 

Doordat ik gebruik maak van dyneema heb je geen rek op je lijn, je zal dus een schokdemper in je lijn aan moeten brengen.

Dat kan op 3 manieren :

1 : Een nylon voorslag van 2x de lengte van de hengel

2 : powergum

3 : een method feeder met elastiek er in.

De door mij gebruikte methode's zijn nummer 2 en 3.

 

Gebruik van de miniboilie :

Ik vis met de miniboilie ook aan de gewone feeder montage en laat de method feeder achterwege, de method is goed voor langzaam stromend tot stilstaand water perfect, maar voor de grote rivieren heeft de method geen gewicht genoeg, op de rivier vis ik met korven van 80 tot 150gr. en zulke zware method feeders zijn er (nog) niet. Als ik dan met de standaard feedermontage aan het vissen ben, dan monteer ik een onderlijn van 8/100 dyneema of een 24/100 nylon onderlijn van gemiddeld 80 tot 100cm. Ook hier moet de zelfhaking zijn werk doen en tot op heden werkt dit systeem feilloos als je op grotere vissen vist.

 

Eindconclusie :

Het nieuwe feederen werkt dus op alle wateren perfect.

Het gebruik van miniboilies heeft nog een groot pluspunt, want de plaag van de grondels kun je op deze manier goed vermijden. Door te testen heb ik maden door een apart bakje met grondvoer gedaan en maden op de haak.

Binnen enkele minuten hing er een grondel aan en werd er geen brasem meer gevangen.

Na wisseling van voer en miniboilie ving ik weer brasem en winde.

De intrede van de miniboilie i.c.m. het zelfhaaksysteem heeft er voorgezorgd dat het tijdperk van het "nieuwe feederen" is ingetreden en nog verder door ontwikkeld kan worden.

 

Voor mij is het nieuwe feederen een soort van "quest to perfection", er zijn nog zo veel mogelijkheden met dit systeem en er kan nog zo veel veranderd worden, Iets wat ik het komende jaar zeker zal gaan doen.

 

 

GreetZ

Ronald