Een weekje naar mijn engelse vrienden.

Zoals ik al eerder had vermeld, ben ik nu dus 1 week in Engeland geweest om de uitnodiging aan te nemen om hen te komen bezoeken en met hen daar eens te gaan vissen. Nou ben ik niet het type dat ver gaat reizen voor het vangen van barbeel, immers er ligt een prachtige barbeel rivier in mijn achtertuin. Maar goed, deze uitnodiging kon ik niet afslaan en zo geschiedde.

Op Zaterdag 14 September zette ik koers naar Duinkerken om daar de ferry naar Dover te nemen. Daarvandaan is het ongeveer 2,5u rijden naar Newbury. Om 14:00u kwam ik aan bij Roger's huis waar ik meteen een warm onthaal kreeg van hem en zijn vrouw. Na wat te hebben bijgekletst ging ik mijn spullen naar de kamer brengen en daarna gingen we naar het centrum van Newbury om daar gezamelijk met Bill en zijn vrouw wat te gaan eten.

v.l.n.r. July, Roger, ik, Bill en Bridget.

Tijdens het eten konden we weer heerlijk bijkleppen over onze vis avonturen en kon ik eindelijk eens kennis maken met de dames die hun mannen steeds een aantal keren per jaar moeten missen met vissen.

Zondag :

De volgende dag gingen Roger en ik naar het stuk privéwater. Roger had er de hele week al lopen voorvoeren om de barbeel op de stek te lokken. Helaas, het leek wel of de barbeel van de aardbodem was verdwenen en kregen we geen tikje.

In de middag werden we vergezeld door Mark (de lokale barbeelcrack), met hem zijn we toen op zoek gegaan naar een aantal "hotspots" aan de rivier de Kennet.

En feitelijk waren die er genoeg te vinden. Elke bocht of recht stukje herbergde wel een overhangende boom of een prachtige stroomnaad. We krijgen een uitgebreide uitleg van Mark over hoe, wat en waar te vissen. Ik geniet met volle teugen van de omgeving, wat is het hier prachtig. De rivier de kennet is misschien maar zo'n 10 meter breed en besef me dat ik mijn Balzer hengels beter in de foudraal kan laten en de Shimano Catana voor de dag kan gaan halen

Maandag :

Om 9:00u staan Roger en ik aan de kennet bij Brimpton en al snel kunnen we de eerste lijnen uitwerpen. Al snel was er aktie onder water, de top kreeg kleine voorzichtige tikjes en hoor ik naast me Roger zeggen "crayfish" en al snel kwam ik er achter wat daar mee werd bedoeld. Zoetwaterkreeft,.....

Wat blijkt, op heel veel plaatsen is er een ware plaag van deze beesten en komen ze al snel op de stek. We gingen verkassen, maar waar we ook gingen vissen kregen we alleen maar plukjes van de kreeften. Uiteindelijk besloten we na een paar keer verkassen het op een andere plaats te gaan proberen. Na ongeveer een half uurtje zaten we bij Colthrop.

Maar ook hier was de eerste vangst een kreeft. Wat ik ook probeerde, we konden niet om die beesten heen vissen. Ik probeerde er nog boven te gaan vissen d.m.v. een pop-up, maar helaas. Maar de omgeving en gezelschap was werkelijk fantastisch.

Na ook hier een aantal loze uurtjes te hebben gezeten ging de dag snel voorbij en gingen we ons opmaken voor de trip naar de River Wye samen met Bill, Roger, Mark, Paul en Graig.

Dinsdag :

Een 2 daagse visexpeditie naar de Wye.

Dat Mark beter is in het vangen van barbeel dan iemand op sleeptouw nemen naar een vislocatie kwamen we al snel achter. Nog niet eerder hadden zelfs Roger en Bill zo veel van Engeland gezien. Een rit van 1,5uur werd een trip van maar liefst 3,5uur, ha ha ha, we moesten allemaal hartelijk lachen. Toen we aankwamen bij Woody's Tacklestore werden de dagvergunningen ingekocht en konden we eindelijk naar de rivier. Daar aangekomen sprak Mark over de "Barbel alley" dus onze transportkarren werden geladen en begonnen we aan de wandeling langs de rivier. Uiteindelijk bleek dit een wandeling van ruim 20 minuten en zo'n 3 kilometer over een smal modderig paadje. Tot slot van rekening ging het ook nog eens regenen.

Aangekomen bij de stekken gingen we de spullen neerzetten en kon er na een klein half uurtje gevist worden. De regen kwam nu met bakken uit de hemel gevallen.

Via de walkie-talkie horen we al snel dat Graig een barbeel had gevangen en al snel volgde Paul hem op. Helaas bleef het bij ons akelig stil. Te stil,.... uiteindelijk weten Paul en Graig een aantal barbelen en kopvoorns te vangen. Mark stelde voor om het een stuk verderop te proberen, maar ik zei tegen hem dat hij mocht gaan en dat ik bleef zitten. Ik had op dat moment geen zin om in de stromende regen mijn spullen af te gaan breken en elders weer op te gaan bouwen. Mark besloot om ook te blijven zitten. Dan krijg ik een sms van Bill. Roger en hij hebben een flink aantal kopvoorns, forellen en 2 barbelen weten te vangen. Roger en Bill zaten zo'n kilometer verder stroomopwaarts. En ze vingen goed.

Uiteindelijk werd het voor ons een blank en bleef de Master of Barbel barbeelloos, iets waar zijn 2 kameraden hem maar wat graag mee confronteerde, want nog niet eerder heeft hij geblankt. Tja, het blijft vissen en niet vangen. Ik bedank Mark voor zijn gezelschap en gaan we naar ons hotel voor de overnachting.

Woensdag :

Dezelfde stek als gisteren waar Bill en Roger zaten en kreeg ik instructies van Bill waar ik moest vissen. Zo verdwijnt er 1 lijn naar de overkant en besluit ik mijn andere lijn in het midden van een stroomversnelling te werpen. Daar hadden de vissen maar 1 passeerpunt dus probeerde ik ze daar in te klemmen. Na een half uurtje kreeg ik eindelijk een flinke aanbeet en kon ik de eerste vis landen.

Een prachtige Brown Trout (forel) beet de spits af. Snel wordt deze onthaakt en teruggezet. Ik werp de lijn opnieuw in en ik krijg geen beet meer. Ik had van Bill een onderlijn gekregen van nylon, maar die was al aardig gekinkt. Ik knoopte snel een onderlijn van dyneema en werp de montage op de plek. Binnen 10 minuten kreeg de Balzer een flinke beuk te verwerken. Bill roept nog "Chub", maar ik wist al beter. Een vis die zo door de beetrunner giert is zeker weten een barbeel. Na een korte krachtige drill kon de barbeel worden geschept. Yesss, eindelijk mijn eerste engelse barbeel.

Roger had het al gehoord en was snel even naar ons gekomen en gingen we samen op de foto.

Nadat de rust weer was wedergekeerd, kwam er een andere visser even een kijkje bij ons nemen. Een visser uit Hull begon tegen me te praten en nou is mijn engels best wel goed, maar zo snel als die man sprak kon ik niet meer bijhouden, ha ha ha, Gelukkig nam Bill het over. Bleek dat deze man al een paar dagen aan het vissen was en amper een visje gevnagen kon krijgen. Toen Bill vertelde hoeveel ze gisteren en vandaag hadden gevangen viel hij bijna flauw. Iedere visser daar heeft zitten blanken of ving amper een visje en dan zitten ze hier te takelen. Amazing hoorde ik hem nog zeggen.

Nadat deze man verder ging kreeg de Balzer weer op zijn sodemieter. Dit keer ook barbeel, maar wel een grotere. De hengel buigt lekker ver door en vangt de kopbonken goed op en kan ik de uitvluchten pareren. Na een korte drill glijd de barbeel in het net. Ook deze is weer van superieure kwaliteit en mooi brons van kleur. Fantastisch, dit is waar ik voor was gekomen en dan in het bijzijn van mijn vrienden zulke prachtige vissen te vangen.

Prachtige Wye barbeel

De kopvoorns die Bill en Roger vingen waren ook van een sublieme kwaliteit. Wat een kracht hebben die vissen ook en Bill, Roger en ik genieten van deze vangsten.

Roger's kopvoorn (één van de velen)

Bill's kopvoorn (één van de vele)

Zoals gewoonlijk komen aan alle leuke dingen een eind. Zo ook aan de 2e dag aan de River Wye en gingen we weer richting Newbury.

Donderdag :

Deze trip bestond niet alleen uit vissen, de eerste keer naar Engeland was voor mij dan ook een try-out en vond ik het zeker zo leuk om eens een beetje in de omgeving rond te gaan kijken. Roger nam me mee naar het Windsor kasteel en heb ik daar ook met volle teugen van genoten. Wat een imposant gebouw en hebben we er uren doorgebracht en zo een stukje historie van Engeland meegekregen.

Vrijdag :

De terugreis naar Nederland

Ik kijk terug op een fantastische vakantieweek en een waanzinnig weerzien met mijn engelse vrienden en diens familie. Jammer dat ook in Engeland de vangsten tegenvallen maar weet dat het in Nederland net zo slecht gaat qua barbeelvissen.

Bij thuiskomst blijkt dat ook wel uit de vele mailtjes die ik heb gekregen van de vangsten, die waren ronduit allemaal belabbert, veel blanken en af en toe een barbeel vangen. Het is aan de orde van de dag. Maar ik zit er niet mee, elke barbeel is er één en geniet met volle teugen van het vissen.

 

Hieronder een fimpje met enkele foto's en filmpje er tussen van mijn reisje naar Engeland.

 

 

Special thanks to :

Roger & July / daughter, sun and husband

Bill & Bridget

Mark, Graig and Paul.

You were all great company and i enjoyed every minute with you.

Hope to see you'll soon again.

Best Regards

Ronald