Zondag 11-11-2007, het gekkengetal en wat waren wij gek om te gaan vissen.

 

5:45u gaat de wekker af en ik strompel nog half slaperig naar de badkamer en kijk eens

in de spiegel, jemig dat had ik beter niet kunnen doen, wat een slaperige ogen nog.

Maar ja een echte bikkel als ik ben, kop onder de kraan, kleren aan en gelukkig had ik de auto

gisteren al geladen, nog even snel een paar broodjes smeren (met kaas uiteraard), vervolgens de kaas

gepakt waarmee we weer op de barbeel gaan vissen, jaja want ik had afgesproken met Marcel om lekker vroeg

aan de waterkant te gaan zitten en dan wat dingen uitproberen waaronder het kribhoppen.

Gewoon 1 uur per krib en dan naar de volgende.

Ik doe de voordeur open en zie dat het ontzettend hard waait en regent, jemig,.....waar ben ik aan begonnen ??

Ik stapte in de auto en reed ik richting de afgesproken plek en om 6:30 stond ik in het donker te wachten,

in de verte zie ik twee autokoplampen schijnen en komen mijn kant uit en even later staat Marcel naast mij,

en stelde meteen de vraag "wat doen we eigenlijk hier met dit weer", waarop ik antwoorde

"tja, nu zijn we hier toch en laten we het maar proberen in de wind en regen"

Het was nog aardedonker en besloten om maar meteen de lijnen in te gooien, dus stormpakken aan

en gewapend met slechts onze hoofdlampjes in het donker naar de 1e krib toe, breekstaafjes op de top en vissen.

Helaas bleven de aanbeten uit en de hengeltoppen stonden te dansen in de wind, vervolgens kwamen er ook een

paar flinke regenbuien en windstoten over ons heen om het plaatje compleet te maken.

Ondertussen begon het ook wat lichter te worden en konden we eindelijk zien waar we ingooide, Wow wat een wind

na de inworp werd er door de wind een hele hoop lijn meegenomen waardoor het lang duurde

voordat het lood de lijn strak trok.

Om 8:00 gingen we naar de volgende krib om het daar eens te proberen, maar ook hier na 1 uur

geen aanbeten gehad en gingen we weer een krib verder.

Ondertussen waren de buien al iets minder geworden, alleen de wind was een ramp want doordat

de wind steeds de toppen liet zwiepen konden we de kleine aanbeten nauwelijks of niet zien.

Onderweg naar de volgende krib met volle bepakking.

Door de regen was het geen pretje om over de spiegelgladde basaltkeien te lopen en moesten we regelmatig

het evenwichtsgevoel aanspreken om niet onderuit te schuiven, we leken wel acrobaten op het slappe koord.

Ook de slagregen en harde wind maakte het er niet makkelijker op, maar ja we gaan door.

Marcel had contact gehad met Frans alias Barbelenvanger dat volgens de statistieken met het stijgende water

geen barbeel gevangen zou worden, Marcel en ik waren er dus op gebrand om het tegendeel te bewijzen, ha ha ha.

Dus zijn we weer een krib verder gegaan, en waarachtig, na een paar minuten al aanbeten !!!! ik kreeg als eerste

een paar flinke tikken op de lat riep Marcel naar mij want ik was net bezig een shaggie te bouwen en sloeg te laat,

zul je altijd zien hé, ben je ergens mee bezig dan gaan ze bijten,

dat heb ik al tig keer meegemaakt, even niet opletten en WHAM, .....

Affijn, ik draaide mijn lijn in en gooide weer in, en binnen een paar minuten had ik weer

een aantal korte tikken op de top, weer sloeg ik aan, maar helaas geen aanbeet.

Toch weer ingegooid en dacht 3e keer is scheepsrecht, Marcel belde Frans ook even om te vertellen hoe het ons

verging, ik hoor Marcel nog net vertellen dat ik een aantal tikken op de lijn had gehad en en ja hoor,

weer korte tikken en toen de welbekende poeier en kon ik aan de drill beginnen, de vis sputterde lekker tegen en

even later werd hij door Marcel geschept en mocht hij voor de camera poseren in mijn handen,

55cm stormbarbeel !!!

De vis terug zetten was geen probleem, want hij zat zo vol met energie dat hij meteen met een

flinke staartzwieper de diepte in dook.

Ondertussen was het zonnetje ook tevoorschijn gekomen, alleen de wind was bij vlagen wel heel

erg hard, zo hard dat onze lijnen helemaal krom stonden, en we dachten dat aanbeten nu niet meer

te zien zouden zijn, maar even later knalde de top van Marcel's hengel naar beneden, niks korte

tikjes, gewoon een vette aanbeet en kon Marcel aan zijn drill beginnen, maar de vis nam meteen een

run en trok de spoel van Marcel behoorlijk leeg, oh jee, wat zullen we nou krijgen ???

Een vette !!! dat is zeker,......, na een drill van ongeveer 5 minuten kon de vis door mij geschept worden

en vet was deze vis zeker, een dikke poefzak !!!.

Snel de meetlat er bij en deze gaf een dikke 68cm aan, Marcel woog de vis ook nog even en 3 kilo

schoon aan de haak werd er aangegeven, WoW !!! Marcel Toppertje hoor !!!!

Maar voordat de vis teruggezet werd moest hij eerst nog even op de foto in de handen van Mr. Pomp.

Nadat de vis was teruggezet gooide we gauw weer in, we dachten nu toch echt dat de Barbus los was en op

voedseljacht, snel die lijnen weer het water in.

We kregen nog een paar keer korte tikken op de lijnen, maar helaas bleven de aanbeten uit.

Als afsluiter hebben we nog een bakkie leut gedronken en maakten we ons op om in te pakken en het

hele eind terug te lopen naar de auto's.

Maar we zijn weer een ervaring rijker, we hebben de harde wind, slagregen, plensbuien, spiegelgladde

basaltkeien getrotseerd om barbeel te vangen.

Dit alles is echter snel vergeten als we op het einde van onze sessie 2 barbelen kunnen noteren !!

Deze 2 zilveren torpedo's waren al deze moeite dik waard en kunnen we weer een weekje teren op

deze sessie, op naar de volgende !!

Hier zitten we allebei dan, een dikke grijns van oor tot oor en nog na te genieten van onze spectaculaire drill's.

 

Marcel, bedankt weer voor deze supergezellige stormachtige natte ochtendsessie !!!