Op Zaterdag 10 April reisde ik naar het zuiden om samen met Jos Raaijmakers op de Grensmaas te gaan vissen. Een prachtige dag en speciale gebeurtenissen waarvan we een hoop lol hebben gehad.
Al maanden hadden Jos en ik contact, Jos stuurde mij mailtjes met foto's van zijn gevangen barbelen van dit jaar en daar zaten een paar dikke poefzakken tussen, tot maar liefst een whopping 78cm !!!!!
Dit maakte me eigenlijk een beetje gek, oké ik had gezegd dat ik pas weer eind Mei op de barbeel zou gaan vissen, maar de uitnodiging van Jos om samen met hem de barbeel achter de schubben aan te zitten was te verleidelijk en een afspraak werd gemaakt en zou ik eind Maart richting het zuiden afzakken.
Helaas moest ik door problemen met mijn auto de afspraak afzeggen, een kapotte distributieketting zorgde er voor dat de motor in puin was gelopen en moest eerst gerepareerd worden.
Een klus die uiteindelijk anderhalve week in beslag nam.
Dan is het uiteindelijk zo ver, de auto rijd weer als een zonnetje en kon ik mijn reis naar het zuiden gaan maken.
Ik mailde het naar Jos en de afspraak werd bevestigd.
Ik stap om 7:00u in mijn auto en met 153km voor de boeg startte ik mijn reis en om 8:45 stond ik op de afgesproken plaats waar Jos mij opwachtte. Vanaf dat punt moesten we nog een klein stukje rijden en al snel stonden we aan de waterkant van de Grensmaas. De zon scheen al vol op en de lucht was staalblauw, dit gaat een mooie dag worden zeg ik tegen Jos.
Dan kijk ik naar de stek, een steile oever die ongeveer 2 meter naar beneden liep en tot mijn verbazing zie ik dat Jos met tegels een trap heeft gemaakt naar het plateau waar we op gingen zitten.
Stairway to Barbel Paradise
Jos was mij al vooruit gegaan, een korte nacht voor hem omdat hij bang was dat er iemand anders op de stek zou zitten was hij al om 5:30 aan de waterkant en had zijn gear al staan. Dan ga ik mijn spullen uitladen en na een half uurtje stond mijn gear er ook bij en kon er worden gevist.
We werpen onze lijnen in het water en al snel dienden de eerste tikken zich aan op de top van Zammataro, maar zette niet door, later bleek mijn aas er af te zijn. Dit gebeurd me nog een paar keer en besluit ik de onderlijn aan te passen en met succes, want na de inworp ga ik even weg van de hengel voor een sanitaire stop en kijk vanachter een boomstronk naar de hengeltop en ja hoor,..... de top begint te stuiteren, . ...tsssss 't zal ook eens niet zo zijn en ik roep naar Jos dat hij de hengel op moet pakken. Ik ga zo snel mogelijk naar de hengel en Jos drukt mij de hengel in mijn handen.
De kopbonken blijven uit en niet veel later komt er een dikke brasem aan de oppervlakte.
Succes met de onderlijn aanpassing, helaas geen barbeel.
Dan verstijken er uurtjes, ze gaan snel en tussendoor praten we het honderd uit over allerlei zaken en niet alleen over het vissen en vele discussies passeren de revue.
We zetten diverse soorten aas in maar het mocht allemaal niet baten, maden, pellets, boilies, Whiskerstick, niets hielp.
Ondertussen krijg ik nog een paar aanbeten, maar helaas zette deze niet door en zie ik dat het water in een korte tijd zo'n 50cm omhoog is gekomen en ook weer evenveel is gezakt in een paar uurtjes.
Uiteindelijk besluit ik dan toch maar kaas in te gaan zetten en na ongeveer 10 minuten gebeurd het,....
De top van de Zammataro neigt naar beneden, een voorzichtige aanbeet en de drill was ook niet noemenswaardig te noemen, .... pffff weer een "platte" zeg ik tegen Jos, maar éénmaal onder de kant wordt het duidelijk dat dit geen brasem was. Een flinke ruk aan de hengel en flinke kopbonken, een duik de diepte in veraadde dat dit een barbeel was.
Ik had speciaal voor de grensmaas een nieuwe nylon lijn op de spoel laten zetten ( 26/100 G-Line van Gamakatsu ) dus de beetregistratie en drill waren in tegenstelling tot mijn vertrouwde dyneema heel anders en kon dus niet inschatten op de afstand wat er aan hing, wel zette ik dyneema onderlijnen in welke ik allemaal nieuw heb gemaakt.
Na een korte drill kwam de vis aan de oppervlakte, ... YESSSSSS Barbeel en wordt hij door Jos geschept.
Ik onthaak de barbeel in het net en dan gaat hij op de meetplank.
De meetplank geeft een keurige 60cm aan en ik kan mijn blijdschap niet verbergen en ben helemaal idolaat door deze vangst. Wat een heerlijk gevoel en wat heb ik dat gemist.
Jos schiet snel een aantal foto's en dan gaat de barbeel weer terug het water in en na een korte reanimatie zwemt de barbeel met opgeheven rugvin elegant de diepte in.
WoW,..... mijn eerste barbeel van 2010 komt van ver, maar het is werkelijk niet in woorden uit te drukken hoe ik me voel.
Na 219 barbelen in 2009 te hebben gevangen was het vangen een gewoonte geworden en bij elke gevangen barbeel had ik een gevoel alsof het de normaalste zaak van de wereld was dat ik een barbeel ving.
Nu na een tijdje er tussenuit te zijn geweest had ik weer dat heerlijke gevoel van het vangen van een barbeel.
Na alle commotie van deze vangst hoopten we natuurlijk op meer, ik krijg nog een paar tikken, Jos krijgt een paar tikken maar al deze tikken zette niet door. Ondertussen praten we over allerlei dingen en maken een aantal grappen en door de gezelligheid ging de tijd erg snel en was het al 18:00u.
Wat me opviel was dat door de inzet van een nylon lijn de vastlopers makkelijker los kwamen dan met dyneema, mijn ervaring op de IJssel had me al geleerd dat je met een nylon lijn makkelijker je werpgewicht los kunt krijgen, met dyneema zit je gewoon vast en ben je alles kwijt. Ook de inzet van de Stonze deed hieraan een bijdrage, de stenen werpgewichten komen makkelijker los en heb ik over de dag slechts 2 montages verspeeld (beide met korf) en na de inzet van de steen behield ik mijn montages.
Ik besluit al vast de boel een beetje in te ruimen en eerder die dag hadden we het over controle gehad van politie waarop Jos zei, ik heb nog nooit controle gehad hier,.... zie ik in mijn ooghoek 2 mannen in uniform de Stairway to Barbel Paradise af komen ,.... Controle !?, ha ha ha ha, in een gezellig gesprek herkent Jos de agent daar hij een rol heeft gespeeld in "Flikken Maastricht" en het ijs is gebroken, na controle vervolgen ze hun weg.
Nou Jos, nog nooit controle gehad, ha ha ha ha ha,....... bij deze dus !
Vóórdat ik mijn spullenl op ga ruimen maak ik nog even een foto van ons samen.
en om 18:30u pak ik de spullen in en neem afscheid van Jos.
Ik bedank hem voor de supergezellige dag, vol met lachwekkende en serieuze momenten en nodig hem uit om komend seizoen naar de Waal te komen en daar met mij een barbeelsessie te doen.
De uitnodiging wordt geaccepteerd en Jos besluit nog een tijdje te blijven zitten in de hoop om in de schemer nog een barbeel te vangen, want alle barbelen die hij ving waren in de avond gevangen en ik moest nog dik 1,5 uur naar huis rijden.
Ik neem afscheid van Jos en wens hem nog succes en geniet ik tijdens de rit vanaf de stek nog van het prachtige pitoreske, bourgondische landschap en vervolgens draai ik de snelweg op en volg de lange zwarte sliert asfalt naar huis.
Jos bedankt voor deze super gezellige dag.