Eindelijk was het mogelijk

Eindelijk kon er weer vanaf de verlaagde kribben worden gevist. Ondanks dat ik pas in Mei echt los barst op de barbeel waag ik nog wel eens een poging, zo ook vandaag.

De waterstand bij Nijmegen gaf 635 NAP aan en dan staan de verlaagde kribben ver genoeg boven water om er vanaf te vissen. Echter, om de kop van de krib te bereiken is geen pretje door de ruwstort. Je moet een steenbok zijn om te voorkomen dat je niet op je gat valt.

Er liggen in het midden een paar vlakke stukken en zie je het worteldoek er boven uit steken, een afgebroken baken paal ligt plat op de krib slechts op zijn plek gehouden door de ketting, maar de kop is weg. Er ligt een boei voor de krib in het water. Het hoge water heeft flink wat aangericht op deze krib. Overal liggen kale plekken en plekken met een dikke laag slib. Al glibberend en glijdend en mijn laarzen dik onder de slib weet ik de kop van de krib te bereiken en daar valt het uiteindelijk mee met de ruwstort, want er ligt veel steengruis tussen waardoor je een aantal vlakke stukken hebt.

Door een aantal stenen te verplaatsen kan ik een mooi platform maken en mijn gear op zetten. Het eerste wat me op valt is dat er een gigantische hoeveelheid zand achter de krib ligt. ongeveer 5 meter vanaf de kop zie je vlak onder de waterspiegel de zandbank beginnen.

Links boven de stroomnaad en rechts het begin van de zandbank. Maar op de kop van de krib is het redelijk diep en ik speur de bodem af op zoek naar grind. Dat doe ik met behulp van een wartelloodje. Na een aantal worpen kom ik er achter dat de eerste 30 meter alleen zand is, de top beweegt alleen op de stroming en pas daarna begint het grind en zie mijn top kort en krachtig tikken. hm, ... het grind is dus weer terug,...gelukkig.

Ik werp mijn montages in het water, de linker hengel ligt het verste er in en ligt op 60 meter tegen de 3e nering aan met een korf van 80gr. en rolt lekker heen en weer in de stroomnaad. De rechter hengel ligt op 40 meter tegen de zone waar het grind begint met een korf van 120gr. om hem daar statisch te houden. Af en toe houd ik mijn hart vast als er een paar schepen tegelijk passeren, de golven komen net niet over de stenen heen, maar af en toe vliegen de spetters om m'n oren en denk "'t ké net".

Dan zie ik een RWS boot aan komen stormen, op volle kracht en denk "ojee, dat wordt natte voeten" en besluit het eens te filmen en pak mijn telefoon.

Ik vang er nog 3 dikke brasems bij en dan komt er een eind aan de sessie wegens andere verplichtingen.

Uiteindelijk is het vissen vanaf de verlaagde kribben goed te doen, maar door de verzanding van het kribvak is de habitat van de barbeel en andere vissoorten behoorlijk veranderd (verstoord) en zoals we weten is de barbeel een vissoort die waarde hecht aan zijn omgeving en vaste standplaatsen heeft. Of de barbeel weer terug komt naar deze stekken is nog afwachten, nu is het nog te vroeg in het jaar en zullen we hopelijk dit jaar er achter komen door er (als de waterstand het toe laat) vanaf de krib te vissen of vanaf de kant. Wordt dus vervolgd.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Zondag 20 Maart

Een feedersessie met Leo.

Om 7:30u staan we op de afgesproken plek en lopen we samen naar de stek. Het water staat flink laag en we zetten onze gear op het strandje. Leo vist met 1 hengel en ik met 2 waarvan 1 lijn beaasd met een blokje kaas in de stroomnaad verdwijnt. De andere lijnen gaan te water en zijn beaasd met maden, piertjes en al snel heeft Leo aktie, een mooie voorn had zijn piertje gevonden. Doordat het water vrij laag stond werd er bij het passeren van een schip het kribvak aardig leeggetrokken en rolden de montages flink heen en weer. Korven van 120gr. werden flink heen en weer gesleept over de bodem door de lijndruk. de onderlijnen zaten daardoor ook regelmatig om de hoofdlijn heen gekruld. De aanbeten bleven ook uit en Leo weet nog een paar grondels te strikken met zijn piertjes en maden combi,...pffff nu al van die ettertjes op de stek,.......

Maar dan is er leven op mijn montage die in de stroomnaad ligt. De top van de Zammataro tikt op en neer en ik vermoed dat er een brasem aan zit want ik krijg geen run. Ik pak de hengel en draai hem in en voel aan de weerstand al dat het een "platte" is. Maar wel een flinke 50+ brasem op de kaas !

Na deze vangst blijft het akelig stil qua vangsten, maar niet met de scheepvaart. Het lijkt wel spitsuur, want de schepen varen bijna kop staart voorbij en met regelmaat van de klok kletsen de golven het strandje op. We proberen van alles uit, miniboilies aan de hair, combinaties van miniboilies, mais, pellets, pieren, maden al dan niet alles tegelijk op 1 hair, maar het helpt allemaal niets. We krijgen geen beet meer.

Om 11:00u besluiten we te stoppen, de vangsten vallen zwaar tegen en terwijl Leo zijn spullen aan het opruimen is begint er beweging te komen op zijn top. De haak wordt gezet en niet veel later verschijnt er een giga dikke Winde aan de oppervlakte en na de onthaking legt Leo haar op m'n meetplank.

52cm en een volle buik met kuit.

Ik maak gauw een paar close up's van deze prachtige Winde en daarna gaat Leo samen met deze dikke dame op de gevoelige SD kaart.

Hierboven zie je pas echt de dikke buik van Winde.

Dit was echt een mooie afsluiter van onze sessie, niet veel gevangen, maar wel een super ochtend gehad, schitterend weer en gezelligheid maakt deze ochtend weer onvergetelijk.

GreetZ

Ronald en Leo.