Weer die meeuwen,.....

Wederom een mager weekje met barbeelvissen en dan niet alleen qua tijd, maar ook de vangsten lopen terug. Het valt me op dat er weer flinke zwermen met meeuwen boven de kribvakken rondzweven en hen met regelmaat dicht boven het water vliegen. Ze pikken kleine dingen uit het water.

Dit herhaald zich elk jaar weer en zodra dat gebeurd kelderen de vangsten ook, niet vreemd, maar wel iets om rekening mee te houden. De overige meldingen vanaf de rivieren blijven ook maar magertjes, op een enkele stek wordt er redelijk gevangen, maar het zijn vooral de kleine barbelen die nog wel willen, al is het met moeite.

Toch wordt er een afspraak gemaakt om een avondsessie te vissen met Hans Peter, iemand die ik 2 jaar geleden aan het barbeelvirus heb geholpen. Het werd een lange zit want de barbeel liet het dus flink afweten. Maar ondertussen babbelden we weer bij over allerlei zaken en ondertussen weet Hans Peter een paar flinke brasems te strikken op een haak vol met maden. Dan uiteindelijk is het raak, een flinke run en Hans Peter zet de haak. De drill verloopt rustig en wordt de barbeel achter de krib uitgedrild en geschept.

Na de foto te hebben gemaakt gaat deze barbeel snel weer terug het water in. Ondertussen is de tijd voorbij gevlogen, om 23:00u pakken we onze spullen in en gaan we naar huis.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

De rest van de week heb ik geen tijd meer door drukte op het werk en ga ik voor de verandering eens op Zondagochtend vissen. eerst zou ik niet gaan vanwege de harde wind, maar ik kon toch niet stil zitten en reed ik om 8:00u naar een stek waar ik 2 jaar niet ben geweest. De waterstand liet het toe om op deze krib te kunnen vissen en niet veel later heb ik 2 lijnen in het water liggen. De zuidwesten wind giert om mijn lichaam, de hengeltoppen dansen op het ritme van de wind en de lijnen fluiten een prachtige melodie. Af en toe een flinke windvlaag en ik durf mijn paraplu niet op te zetten en besluit ik aan de achterzijde van de krib beschutting te zoeken met zicht op de hengels. Even nog een dubbelcheck en ja, de baitrunners staan open dus mag van alles gebeuren. Om 9:30u zie ik de top van de SPRO in beweging komen, dit keer niet door de wind, maar na een aantal korte tikken zet deze door en wordt de top kromgetrokken waarna de bairtunner het overneemt. Ik schiet op vanuit mijn stoel en grijp de hengel, klik de baitrunner dicht en er volgt nog een flinke run door de slip. De barbeel had al een flinke snelheid opgebouwd en moest hem flink afremmen. Dat lukte me en kon ik de barbeel gaan drillen. Een strijd der titanen was op dit moment wel op zijn plaats want de lijn lag er al zo'n 80mtr. in en dan besluit deze barbeel ook nog eens de hoofdstroming in te zwemmen en daar op de bodem te gaan liggen. dan passert er ook nog eens een veerhaven wat voor nog meer lijndruk zorgt, pffff. Ik kan niet anders doen dan de lijn strak houden en het moment afwachten dat de duwbak voorbij is en de stroming weer naar binnen komt. Geholpen door de instroom kan ik de barbeel in beweging krijgen en voel de zware weerstand van de vis, Yess dit is weer een flinke. Na een behoorlijk intensieve drill komt de barbeel achter de krib waar ik haar laat uitrazen, veel tijd is daar niet voor nodig, want ze had al een aardige strijd geleverd over een lange afstand.

Ik laat haar na het scheppen nog lekker in het net liggen in het water, zo mag ze bijkomen na deze flinke drill. Dan leg ik haar op de meetplank en gaat ze met mij op de foto.

69cm barbeel

Een prachtige 69cm barbeel prijkt er op mijn handen en ben ik door het dolle heen, niet alleen omdat ik deze dikke poefzak op mijn handen heb liggen, nee,.... de camera op het statief had ik steviger neer moeten zetten, want nadat ik de camera in de snelsluiting had gezet en naar de barbeel toe liep, hoor ik achter me een geluid wat ik liever niet hoor,.... ik kijk achterom en daar ligt de camera op de stenen. de wind had het hele spul omver geblazen, &^$#%^* klinkt het op de krib en ik zie een stukje zwart plastic liggen en begin nog harder te ketteren. Na inspectie bleek het gelukkig een stukje te zijn van het statief. De handgreep had de klap opgevangen en de de camera beschermd voor een harde impact. Dan zoek ik mijn AB van de camera, &^$@#*, niet te vinden, dan maar op de zelfontspanner en dan uiteindelijk lukt het om een prachtige foto te maken van mij en de barbeel. Gelukkig had ik de barbeel eerst bij laten komen en had ik ruim de tijd om bovenstaande allemaal snel te regelen en na een korte reanimatie zwemt deze prachtige barbeel weer weg de diepte in. WoW.

Om 11:00u besluit ik te gaan stoppen, de hengeltoppen zwiepen er op los in de steeds sterker wordende wind, de hengels staan dan wel laag afgesteund om te voorkomen dat er een meeuw in de lijn vliegt, maar het is echt niet lekker meer op de punt van de krib. Maar ik heb mijn buit binnen en kan weer een prachtige barbeel op mijn lijstje noteren. Onderweg naar huis zie ik nog enkele vissers zitten die diep verscholen achter een paraplu op de kop van de krib zitten, echte die hards,.... hopelijk wordt hun geduld ook beloond.

Aankomende week zijn de weersvoospellingen gunstig en kan ik hopelijk wat vaker naar de waterkant.

 

GreetZ

Ronald