paris

Lentekriebels of,..... ?

De start van een nieuw seizoen is voor mij altijd weer een begin van een nieuwe uitdaging. Zelfs na al die jaren en vele vangsten van barbeel, begint het, zodra het weer weer opklaart, te kriebelen. Het beruchte barbeelvirus steekt de kop weer op. Ik begin met het maken van onderlijnen, geef de molens een grote schoonmaakbeurt en de assortimentbakken worden weer gevuld met alle benodigde materialen. De tas is gevuld, 2 nieuwe hengels gaan in de foudraal en zo ligt alles al weer spik en span klaar voor gebruik. In mijn hoofd zie ik mezelf al met de nieuwe hengels op de krib staan, de hengel krom tot in het handvat een dikke barbeel te drillen. Helaas blijft het nog even bij dagdromen, want eerst wachten op de eerste gelegenheid dat de kribben weer begaanbaar zijn.

Natuurlijk is het vangen van een vis het doel, maar zodra ik in mijn auto stap en naar de Waal rijd dan krijg ik een gevoel wat ik maar moeilijk kan beschrijven. Het voelt alsof ik thuis kom waar ik opgewacht wordt door mijn gezin, een warme bak koffie en een koekje op de tafel. De Waal geeft me hetzelfde gevoel, alleen staan hier de kribben, prachtige zandstrandjes en een mega grote bak met water op me te wachten.

Het geluid van de scheepsmotoren, het geluid van het water.

Langs de oevers bruist het van het leven. Zeker in de periode Mei omdat de uiterwaarden dan bedekt zijn met de vele wilde ganzen die daar nestelen.

De paarden en koeien in de wei, de vogels met hun soms prachtige zang in de vroege uurtjes. Zodra ik aan de waterkant sta dan voel ik me één worden met de natuur en omsluit me als een warme deken. Tientallen jaren kom ik al aan de Waal, maar ik krijg nooit genoeg van de overweldigende flora en fauna om me heen zodra ik in het ochtendgloren aan de waterkant sta. Dit is mijn tweede thuis. Ik ga naar de Waal niet alleen om te vissen. Het is voor mij elke keer weer een feest om hier te zijn. In de vroege ochtend als de natuur ontwaakt zie ik een torenvalk boven het weiland zweven en maakt een duik waarna deze even later met een prooi in zijn klauwen weer op zie stijgen. De ganzen die druk bezig zijn hun nesten te verzorgen. De tijd dat de eieren uit gaan komen, dan is het een drukte van belang. Dan na slechts enkele weken slaan de jonge kuikens hun vleugels uit en dan is het één groot circus langs de waterkant. Opstijgen gaat meestal wel goed, maar de landingen zijn werkelijk om je krom te lachen. Dan tuimelen ze over de kop omdat ze de snelheid nog niet goed kunnen inschatten.

.

De jonge kalveren en veulens die in de wei met elkaar spelen. Dat is zo geweldig om mee te maken dat ik vaak even alles vergeet en vervolgens uit die roes getrokken wordt door een gierende beetrunner en sta ik een barbeel uit de volle stroming te drillen. Weg ontspanning, welkom gezonde spanning en geniet van elke seconde dat ik in strijd ben met een krachtige vis.

Vervolgens na een sensationele drill kan ik dan weer zo'n prachtige vis op mijn handen houden.

Ik besef me dat dit een creatie van de natuur is en zelfs na de vangst van honderden barbelen blijf ik onder de indruk van deze vissoort. Het is één grote spierbundel met een specifieke bouw die geheel is afgestemd op zijn/haar leefgebied. Nu zijn riviervissen zowiezo een stuk sterker dan vissen uit een kanaal of vijver omdat ze dagelijks in sterke stromingen vertoeven. Ook al vang je een brasem of winde dan zul je dat ook weten ook. Je materiaal zal elke keer tot het uiterste worden belast.

Allround :

In de afgelopen jaren heb ik me gespecialiseerd in het vissen op barbeel, maar als de waterstanden te hoog zijn of te slecht weer dan neem ik graag de feederhengels ter hand en ga dan naar de Nederrijn, Amsterdam Rijnkanaal of Linge om daar de brasem, winde, zeelt en voorn achter de schubben te zitten.

Ook deze wateren hebben hun charme, de rust aan de waterkant (die je op de Waal niet hebt vanwege de drukke scheepvaart) maken het vissen op deze wateren ook tot een waar genot.

Method feederen :

Sinds de intrede van de methodfeeder, onderlijnen met hairsysteem, miniboilies, minipellets en allerlei kunstaasjes speciaal voor de witvis is het feederen nog leuker en spannender geworden. Deze systemen werken met het zelfhaaksysteem en met aas op de hair kun je behoorlijk verrast worden door snoeiharde aanbeten. Zeker als een winde je aasje pakt dan mag je hopen dat je je hengel vast hebt, want deze krachtpatsers trekken je hengel zo uit de steun. Ik heb daarom speciaal voor deze vorm van vissen speciale steunen aangeschaft waarbij de hengel onder alle omstandigheden niet uit de steun kan komen en zelfs molens met een vrijloopsysteem gebruik. Met feederen vis je namelijk zo strak mogelijk op een vaste afstand en zit je lijn onder de clip, krijg je dan een aanbeet van een karper of zeelt, dan heb je toch echt een dosis geluk nodig, want lijn geven gaat dan niet en verspeel je een kapitale aanbeet. Vaak lukt het nog wel om de lijn onder de clip uit te krijgen en kun je de drill voortzetten zoals ik heb ervaren tijdens een sessie in een polderwater.

Zo ving ik eerst een flink aantal brasems en vervolgens kreeg de hengel een gigantische beuk te verwerken en ben ik ongeveer 15 minuten aan het stoeien geweest met deze 12 pond schubkarper op een witvis montage. Zo zie je maar dat ik van elke vorm van visserij kan genieten en van verrassingen.

Nieuwe ontwikkelingen :

Elk jaar komen er weer nieuwe merken en modellen op de markt. Veel produkten worden in een nieuw jasje gestoken, maar er zijn gelukkig ook veel nieuwe ontwikkelingen. Ieder jaar worden er door specialisten terugkoppelingen geplaatst over hun ervaringen met bepaalde materialen waardoor fabrikanten deze in hun nieuwe produkten kunnen doorvoeren of een heel nieuw model op de markt zetten.

Zelf heb ik de verbeterde Balzer Magna feederhengels aangeschaft, dit zijn de vernieuwde Balzer Magna Maestro's. Finetuning door informatie uit het veld werd door Balzer serieus genomen en is er weer een prachtige hengel op de markt gezet. Vissen met deze hengels zal dan zeker weer een plezier worden.

Eindelijk kunnen we los :

2 en 3 maart 2013

Elke dag werden de weersvoorspellingen bekeken en dan eindelijk is het zo ver. De voorspellingen zijn goed, omstandigheden gunstig en net als voorgaande jaren heb ik het "gevoel van" in mijn lijf zitten. De auto wordt geladen en mijn gevoel bepaald naar welke stek ik ga. Na een rit van 10 minuten en een korte wandeling sta ik aan de waterkant. Home sweet home zeg ik en de krib lijkt te zeggen "welcome back dude". Snel zet ik de uitrusting neer en na 15 minuten liggen er 2 beaasde lijnen in het water. Ow wat voelt dit lekker om weer terug te zijn aan mijn favoriete water de Waal. Ik kijk om me heen en geniet met volle teugen. Het is lekker druk met de scheepvaart. De ganzen zijn zich aan het verzamelen op de uiterwaarden en kribben. Hier is het nu oppassen geblazen, want de krib is bezaaid met ganzenpoep en heb ik amper plek om mijn spullen neer te zetten, pffff, de keerzijde van de mooie natuur.

De 2 nieuwe Balzer Feeder Ace hengels liggen op de steun en wat een prachtig gezicht, twee powerstokken met 2 werkpaarden van molens er onder. De toppen staan gekromt door de waterdruk op de lijn en nu maar hopen dat de barbeel ook mee wil werken.

Ik besef me dat het op dit moment nog erg vroeg is en de watertemperatuur amper 3,5 graden. Helaas bleek mijn gevoel me een beetje in de steek te laten, want wat ik ook probeerde aan haakaas, verschillende afstanden en gewichten, niets leek te helpen om de barbeel tot een aanbeet te verleiden met als gevolg een blanco sessie. Ik stuur berichtjes naar mijn vismaten die de dag er voor al een blanco sessie hadden dat ik er ook één in mijn lijstje kan noteren. We praten elkaar moed in met de woorden "volgende keer beter".

Volgende dag :

Ik ga naar dezelfde stek omdat ik daar de dag er voor mijn laatste voer achter had gelaten en de hoop had dat dit misschien wel een trigger zou kunnen zijn. Ik heb vandaag maar een paar uurtjes te besteden dus ik wilde optimaal gebruik maken van de tijd. Het motregent een klein beetje en de lucht is net zo grijs als gisteren. Toch blijft het aan me knagen, de omstandigheden zijn gewoon perfect, vandaag moet het gewoon lukken. Ik zet mijn spullen neer en niet veel later verdwijnen er weer 2 beaasde lijnen in de stroomnaad. Na ongeveer anderhalf uur breekt de bewolking en krijg ik zowaar even de zon te zien. Meteen was het behaaglijk op de krib, wat een paar zonnestralen al kunnen doen. Zo dacht de barbeel er waarschijnlijk ook over en ik zie een paar voorzichtige tikken op de top. De aanbeet zet niet echt door en krijgt mijn aas een inspectiebeurt. Korte tikjes, dan weer een pluk en vervolgens kromt de top langzaam naar beneden. De vrijloop gaat nog niet draaien maar toch pak ik de hengel al vast in mijn hand. Ik vermoed brasem, klik de vrijloop dicht en trek de lijn strak. Ik en de Balzer krijgen een flinke beuk te verwerken, gelukkig doet de slip zijn werk en worden er enkele meters lijn genomen. Ik krijg een krachtige run en weet het meteen,.... Dit is barbeel !!!! De lijn lag er ver in, gelukkig had ik door de grote slagen van de Balzer molen de barbeel snel achter de krib. De hogere waterstand maakte het er niet makkelijker op om de barbeel weg te houden van de stenen, maar de 4,2mtr. lange hengels compenseerden dat en kan ik de barbeel er vandaan houden. Er verschijnt een schim aan de oppervlakte gevolgd door een flinke staartzwieper en een plons. De barbeel onderneemt nog een laatste poging om weg te komen, maar helaas de strijd is gestreden en glijd de barbeel in het net. Zo kan ik de eerste barbeel van 2013 op mijn lijstje noteren. Nadat de barbeel weer was bijgekomen in het net kon ze op de meetplank en daar stopte de staartpunt op de 64cm. Wat een vangst en wat een heerlijk gevoel. Ik maak een foto van deze vangst en dan gaat ze weer terug het water in.

Na de barbeel terug te hebben gezet beaas ik de lijn opnieuw met een madenclip en werp de lijn weer in. Ik wil meteen de vangst delen met m'n vismaten, maar mijn telefoon dacht daar anders over. Die doet helemaal niets meer dan alleen een zwart beeldscherm. Ik pak de externe accu maar ook hiermee krijg ik de telefoon niet aan de praat. De irritatie over de telefoon is nu niet op zijn plaats bedenk ik mezelf en richt mezelf weer op het vissen. De lucht is inmiddels weer dichtgetrokken en krijg nog een kort regenbuitje over me heen. Maar het doet me niets, ik geniet met volle teugen over de vangst. De tijd is voorbij gevlogen en moet ik de spullen opruimen om aan andere verplichtingen te voldoen. Met lood in mijn schoenen loop ik terug naar de auto, ik had zo graag langer willen blijven. Helaas zal ik weer moeten wachten tot volgend weekend. Ik kan in ieder geval terugkijken op een geslaagd weekend en wederom vroeg in het jaar een barbeel gevangen op de Waal. Mijn "gevoel" had toch weer gelijk. Dat er eerst een blanksessie aan vooraf moest gaan maakt me niet uit, ik bleef volhouden en werd uiteindelijk beloond met deze prachtige vangst.

Foto's :

Thuis aangekomen heb ik nog anderhalf uur. Ik pak de camera om de vangst terug te bekijken en blijkt dat de autofocus niet echt lekker heeft gewerkt, iets wat ik al vaker heb gehad met koud weer. Het vet in de lens is koud en dik, daardoor loopt het soms niet echt lekker. Gelukkig zit er in ieder geval één foto tussen die redelijk genoeg om met een bewerkingsprogramma scherper te krijgen. Hieronder de foto zoals hij origineel was.

Fijn als je zo je foto's aantreft,..... lang leve PaintShop Pro.

Mijn telefoon werkt ondertussen ook weer na deze terug te hebben gezet naar fabrieksinstellingen via een knoppencombinatie. Gelukkig had ik nog een verse backup en via google play kon ik alles in een no-time alle app's weer installeren.

Voor de facebook gebruikers die mijn verhalen lezen kunnen zich vast nog wel het verhaal over toppers en floppers herinneren, dit weekend behoorde duidelijk in beide categorieen.

Voor degene die het niet hebben gelezen KLIKKERDEKLIK

Vooruitzichten :

De weersverwachting voorspelt lente, de watertemperatuur loopt alleen maar op en kunnen we weer heerlijk gaan vissen. Of ik me weer volledig op barbeel ga richten ?

Reken maar van yes, ik heb de smaak weer te pakken na een paar maanden wit- en roofvisperikelen en kan ik weer heerlijk gaan genieten van een nieuw avontuur aan de Waal.

 

 

GreetZ

Ronald van Leeuwen