Wisselvalligheden

Afgelopen periode bleek zeer wisselvallig te verlopen qua vangsten. Er kwamen meldingen binnen die allemaal een beetje sober waren. De één had voor de zoveelste keer weer eens geblankt en een ander had na een aantal blanco's weer een super sessie gehad met 4 stuks. Bij mij ging het er al niet anders aan toe met het vissen op barbeel. Heel erg wisselende vangsten zijn aan de orde van de dag. De uitschieter van 12 stuks in 1 sessie op de paaiplek ga ik nu al vast koesteren. De lage waterstand en de langzame stroming dragen er aan bij dat de vissen meer tijd hebben om het aas- en aasaanbieding te inspecteren. Dat vraagt dan weer om een aanpassing van onderlijn- en haakkeuze. Als de vis dan toch inspecteert, geef hem/haar dan zo min mogelijk tijd. Ik switch dan van lange gevlochten onderlijnen naar korte fluor carbon onderlijnen met een longshank X haak die een paar maten kleiner is en weet op deze manier toch de barbeel voor de gek te houden en zo te vangen. Ze zijn er dus wel, je moet je alleen aanpassen aan de omstandigheden. Doe er je voordeel mee zou ik zeggen, want nu komt er een periode van warmte, lage waterstand en meeuwen boven de kribvakken en dan telt elk detail of je vist of vangt.

Actief vissen :

Het actief vissen (kribhoppen) begint ondertussen zijn tol te eisen aan mij en mijn materiaal. Diverse valpartijen zorgden voor kneuzingen, schaafwonden en materiaalbreuk. De vele wandelingen over de ruw gestorte basaltkeien zijn slopend voor alles wat er maar overheen gaat. In 1 ochtend 5 kribben afstruinen is zeer intensief en je moet echt 100% scherp zijn/blijven om dit te voorkomen, maar lukt dus niet altijd.

Op weg naar een volgende krib wandelend, nou ja, eerder gezegd strompelend over de ruwe keien, het mulle zand en grind met een gekneuzde enkel na de zoveelste valpartij, bekruipt me steeds meer het verlangen om weer lange sessies op 1 krib te gaan doen, dan maar een keertje blanken en proberen een vaste voerstek op te bouwen zonder al deze misére.

Maar als al die misére dan beloond worden met vangst van barbeel, vergeet ik al die ellende en zit ik weer volop te genieten van de spectaculaire aanbeet, krijsende vrijloop, hengel krom tot in het handvat en uiteindelijk een prachtige waalbarbeel landen.

De lengte van de barbelen die ik vang ligt gemiddeld op 55cm. een uitschieter gaat tegen de 65cm.

Thuis aangekomen vraagt mijn vrouw wat mij in vredesnaam bezielt als ze voor de zoveelste keer mijn broek uit moet wassen welke vol met bloed- en moddervlekken zit. Het enige wat ik daarop zeg is dat het de schuld van het barbeelvirus is en krijg ik een tube betadine-zalf en een rol pleister in mijn handen gedrukt. De wonden zullen weer helen en zit ik in de late uurtjes mijn uitrusting te repareren.

Genieten :

Ik geniet met volle teugen als ik aan de waterkant van de rivier de Waal ben. Dat wordt zelfs nog beter als mijn engelse vrienden weer een weekje komen om eens lekker te stoeien met de mega dikke brasems. Dat ik een potje stoeien niet schuw, neem ik zelf ook de feeder ter hand en doe gezellig mee.

Uiteraard kan ik het niet laten om 1 lijn aan de andere kant op de barbeel neer te leggen. De beetverklikker staat op z'n hardst en zo vis ik aan beide zijde van de krib. Bill en Roger moeten er smakelijk om lachen en zien mij af en toe heen en weer pendelen tussen de feeder- en barbeel lijn en weet ik in die week toch nog een leuk aantal barbelen te vangen en samen een mega lading dikke brasems en windes te vangen. Wat een genot om in de Waal te vissen al dan niet met je vrienden.

In die week werd er meer dan 300kg. aan vis gevangen en konden we terugkijken op een fantastisch weekje vertoeven aan de Waal. Op Facebook staan meer foto's van die week.

Keerzijde van de medaille :

Dat het project "ruimte voor de rivier" steeds dichterbij kwam wist ik al een paar jaar. Ook dat de veranderingen een negatieve invloed zouden hebben op de vangsten. Ik hield dan ook mijn adem in toen er bekend werd dat er in het traject Wamel/Ophemert langsdammen zouden komen.Mei 2014, de dag des oordeels. Het eerste werkschip lag in het kribvak en gingen mijn nekharen overeind staan.

Dat het er aan zat te komen wist ik, maar hoe ik er op zou reageren als het uiteindelijk zou gaan beginnen,.....

Het valt me zwaar, wetend dat in fase 1 en 2 de boel verkloot is en er slechts enkele visstekken zijn over gebleven die nu letterlijk kapot gevist zijn, nu "mijn" omgeving aan de beurt is. 3 hotspots en 2 paaiplaatsen gaan verdwijnen en het doet me pijn om te zien wat moeder natuur in honderden jaren heeft opgebouwd, wij mensen het in een paar jaar naar de malledieven werken. Volgens RWS zal de natuur een aantal jaren nodig hebben voordat de flora en fauna zich weer zullen herstellen, maar gezien de situatie in fase 1 en 2 is van dat vertrouwen maar weinig overgebleven en dat het veel langer zal duren of zelfs onherstelbaar is.

Ik heb er geen goed woord voor over, ik krijg een mailtje van de federatie dat de Radbout Universiteit Nijmegen onderzoek doet naar de veranderingen in het gebied en willen graag in contact komen met mensen/vissers die in het gebied wonen c.q. vertoeven. Die uitnodiging nam ik graag aan en niet veel later zat ik met Wessel van Institute for Science, Innovation and Society aan de waterkant en kon ik mijn relaas kwijt over wat ik er van vind en de toekomst zal brengen.

Vooruitblik :

Er blijven nog enkele kribben bespaard, maar als je kijkt in het gedeelte fase 1 en 2, worden die enkele kribben zo zwaar bevist dat er bijna niets meer wordt gevangen. Ja ook op een rivier kan er dressuur ontstaan en de barbeel is daar zeker niet ongevoelig voor. Hun bioritme is 1000 keer beter als dat van ons (zij dragen immers geen horloge of houden een kalender bij) en weten ondertussen dat onnatuurlijk voer en aas gevaar betekent op die overbeviste stekken. Het is een beeld dat allang bekend was, daarom viste ik nooit te vaak en onregelmatig op mijn voorgevoerde stekken om een vast patroon te vermijden. Nu de stekken steeds meer in de verdrukking komen, zal dat steeds moeilijker worden.

Hoe de situatie straks zal zijn bij de langsdammen is nog koffiedik kijken, we zien wel wat het gaat worden en ik heb mijn plan al getrokken. Wat dat is, dat lezen jullie de komende tijd.

GreetZ

Ronald