paris

Montages

Omdat de barbeel een bodemvis is en tot de karperachtige vissoort behoort, kunnen we gebruik maken van karpermontages, dat is dus vissen met een hair onder de haak waar het aas op vastgezet wordt.

Vanuit de Karperwereld zijn al veel montages uitgeprobeerd tot het uiterste, echter,.....veel van dit soort montages zijn gemaakt voor het gebruik op stilstaand tot langzaam stromend water. Maar het water waar de Barbeel zich ophoud is verre van stilstaand of langzaam stromend, het is een ruige omgeving met veel obstakels op de bodem en snel stromend water.

Veel van de ontwikkelde onderlijnen (ook wel Rig's genaamd) kunnen we gewoon vergeten omdat deze in de harde stroming niet het resultaat zullen halen daar deze niet gemaakt zijn voor het type water waar de barbeel zich in begeeft.

 

De meest simpele en bekendste montage is de "no knot" montage, deze is snel en simpel aan de waterkant te maken.

Maar aan deze simpele hairmontage zit een "maarrrrr" aan, namelijk de hair.

Dit onmiskenbare stukje draad met een lusje wat onder de haak bungelt lijkt zo onbelangrijk, maar zonder de juiste haak grootte, aas grootte en hair lengte verhouding kan de zelfhaking tot nul worden gereduceerd.

Deze combinatie moet goed op elkaar zijn afgestemd om de perfecte zelfhaking te bewerkstelligen.

De bedoeling van het vissen met de hairrig is dus dat het aas onder de haak komt te hangen, op het moment dat de vis het aas opzuigt, dan zuigt deze meteen de haak mee naar binnen en op dat moment draait de haakpunt naar beneden. Zodra de vis het aas weer probeert uit te spugen en zal de haakpunt "vlees" zoeken om zichzelf vast te zetten.

 

Hoe pak je dat aan ?

Zelf ben ik begonnen met een simpele kant en klare onderlijn van 15cm, haak 4 en een hair van 4cm lang, ik hing mijn blokje kaas er onder van 2x2x2cm, een bonk lood om het op de bodem te krijgen en hopen dat een Barbeel de haak inslikte en de zelfhaking zijn werk deed.

Dat deed deze montage dan ook, maar er zaten nadelen aan,...

1 : kostbaar

2 : afhankelijk van de leverancier

3 : beperkte mogelijkheden

4 : Rig's waren afgestemd op karper op stilstaand of langzaam stromend water.

 

Dus ging ik zelf onderlijnen maken welke wel afgestemd zijn voor het snelstromende water en de obstakels die zich daar in bevinden zoals zwerfkeien en rivierkeien. In het snelstromende water rolt je montage continu heen en weer door lijndruk van de stroming, komt er een schip voorbij, dan wordt de stroming enorm en je kunt er 240gram aan hangen, maar zeker weten dat je montage verschuift. Vis je dan met een onderlijn die daar niet voor gemaakt is, dan ben je er snel van af.

Voor het vissen in een ruige, snelstromende rivier heb je een lijn en haak nodig die tegen een stootje kunnen.

 

De voorgaande jaren heb ik veel experimenten uitgevoerd en ben uiteindelijk bij 2 montages terecht gekomen die mij de meeste vangsten opleverde en welke ik hier uitvoerig zal uitleggen aan de hand van foto's met uitleg er bij.

 

Mijn motto is :

Zo min mogelijk moeilijke constructies te gebruiken, keep it simple, want hoe meer wartels, clip's en afstandhouders op je lijn, hoe meer je kwijt raakt en je onnodig lang zit te knopen aan de waterkant als je vast komt te zitten en je materiaal kwijt raakt.

Ook verklein je de kans dat een barbeel zich hierdoor vast zwemt, immers een barbeel zal het niet laten om op de bodem achter een steen te duiken of vlak onderlangs de krib te zwemmen en daardoor de montage vast te trekken in de keien.

 

Ik start met de simpele No Knot montage en gebruik daarbij de Pallatrax en de Korda Long Shank X haken.

(kom ik verderop in het verhaal op terug waarom ik deze gebruik)

 

Na het monteren van de haak met de No Knot methode ga ik deze verder bewerken met krimpkous, deze schuif ik dan over de onderlijn naar beneden over de haaksteel tot net iets voorbij het begin van de haak bocht en dan nog een los stukje verder om de haakbocht, de hair komt dan net na het midden van de haakbocht te hangen waardoor je aas recht onder de haak komt te hangen. Boven bij de haaksteel buig je de krimpkous iets krom naar de zijde van de haakpunt.

Dit wordt ook wel de klauw grip montage genoemd, dit is een aggressieve zelfhaking voor voorzichtige aanbeten, dat in combinatie met de Korda Long Shank X haak een ware killer.

Door dit te doen maak je de zelfhakingshoek van de haak nog groter en door deze montage toe te passen komt het nu steeds vaker voor dat de barbeel in de onderlip wordt gehaakt. Door de ver naar onderstaande bek van de barbeel wordt zo'n 90% in de bovenlip gehaakt, maar sinds het gebruik van deze montage is dat 50/50 geworden.

De lengte van de onderlijn wordt door mij ook bepaald door de snelheid van de stroming, stroomt het snel dan zet ik lange onderlijnen in (van 100 tot 130cm) en als er bijna geen stroming is, dan heb ik kortere onderlijnen (15 tot 80cm).

Dat doe ik om een zo natuurlijk mogelijke aasaanbieding te maken, hoe langer de onderlijn, des te rustiger zal deze bewegen in de stroming en hoe natuurlijker je de aasaanbieding maakt, dus meer kans op een aanbeet.

Let maar eens op, als er een schip voorbij komt en je montage rolt mee in de stroming krijg je 9 van de 10x een aanbeet. Waarom ??? Je aas beweegt dan net zo snel als de stroming en komt heel natuurlijk over.

Door inzet van de juiste lengte onderlijn, aangepast op de stromingssnelheid doe je eigenlijk hetzelfde en daarom hoef ik niet altijd te wachten totdat er schepen voorbij komen.

HAKEN :

Voor haken maak ik gebruik van de Pallatrax haken

deze zijn vlijmscherp en hebben een naar binnen gebogen haakpunt, dat heeft als voordeel dat tijdens het rollen van de montage de haakpunt niet gauw achter een obstakel blijft hangen zoals bij een haak met een rechte punt, maar als de haak éénmaal zit, dan wordt deze alleen maar vaster getrokken.

Nadeel van deze naar binnen gebogen punt is dat de haak makkelijker uitgespuugd kan worden zonder dat deze "vlees" pakt en dat er vaak "knabbel" aanbeten en lossers zijn.

Als dat dan gebeurd, dan vervang ik direct de onderlijn waar de Korda Long Shank X (haak met een rechte punt) zit en heb dan meteen succes, want zelfs de kleinste aanbeet wordt gehaakt.

Korda longshank X

Ik kwam via een karpervisser te weten dat de inzet van dit soort haken werdt gedaan op dressuur water, want een haak met een rechte punt pakt meteen vlees, al is het maar in het randje van de lip en zeker met de klauwgrip methode is zelfs een knabbelaar de pineut en wordt gehaakt.

Met rechte haakpunt haken zit je wel eerder vast achter een obstakel en moet je vóór elke inworp de haak inspecteren of de punt niet krom of bot is. Bij de geringste twijfel slijp ik de haakpunt of vervang deze.

Ook heb ik altijd een slijpsteentje bij me omdat de haakpunten veel te verduren krijgen met het rollen over de bodem, een botte haak pakt niet zo snel vlees, dus een belangrijk punt (letterlijk en figuurlijk) om in de gaten te houden door de punt van de haak over je nagel te trekken, laat deze dan een snijspoortje achter, dan is de haak scherp, schuift de haak over de nagel zonder weerstand, dan is het tijd om deze te vervangen of te slijpen.

Dit is de montage die ik nu gebruik en mij op deze manier tot betere vangsten heeft geleid.

Hair :

De lengte van de hair wordt bepaald door de grootte van het aas en haak wat ik ga gebruiken. Ik zorg er altijd voor dat er ongeveer een wijsvinger tussen haak en aas zit (pl/m 1,5 tot 2cm) en zorg er ook altijd voor dat de haak buiten het aas uit steekt, een te kleine haak die binnen het aas valt, zal vaker gewoon uitgespuugd worden en de zelfhaking teniet doen omdat de haak verscholen zit achter het aas.

 

Hoofdlijn en schokdemping :

Als hoofdlijn heb ik ook de 16/100 Terra lijn met een trekkracht van 8,7kg, best wel zwaar, maar hierboven heb ik al uitgelegd waarom ik deze lijn prefereer. Maar ook om een stuk reservekracht over te houden om, wanneer nodig, extra druk op de lijn uit kan voeren om de barbeel te sturen en zo uit de basaltkeien kan houden.

Omdat ik met een gevlochten lijn vis is het noodzaak om een schokdemper in de hoofdlijn aan te brengen, een hele bekende is de voorslag, een nylon lijn van minimaal 2x de lengte van de hengel om de klappen op de onderlijn en lip van de vis te dempen. Ik heb ondertussen ervaren dat een voorslag niet echt makkelijk is, als er veel drijfvuil in het water is, dan hoopt het zich op, op de knoop van de hoofdlijn/voorslag verbinding, heb je dan beet dan kun je dus niet verder indraaien dan tot de knoop van de voorslag die vol met drijfvuil zit en niet door het topoog van de hengel past en sta je dus met 2x hengellengte lijn te tobben.

Ik heb met feederen een hoop geleerd en ik maakte toen al gebruik van de powergum. Dat is een stukje elastisch rubber van 1mm doorsnede van 40cm met aan elke zijde een lus. Aan de ene kant zit alleen de lus en wordt in de spelwartel gehaakt aan de hoofdlijn, over de powergum schuift een kleine speldwartel om het werpgewicht aan te bevestigen en aan de onderste lus zit een speldwartel waar de onderlijn aan bevestigd wordt. De powergum die ik gebruik is van Fox Sea en heeft een trekkracht van 10kg.

Ook hier hoopt zich vaak drijfvuil op, op de speldwartel, maar doordat de powergum maar 40cm is kun je de lijn volledig indraaien en heb je geen last van het opgehoopte drijfvuil. Ook is de montage van een powergum snel te wisselen omdat er aan de hoofdlijn een speldwartel zit. Daardoor kun je als je een montage verspeeld hebt binnen een paar minuten weer een nieuwe montage inwerpen. De powergum is heel makkelijk zelf te maken, dat kunt je vinden onder de selectie Workshop.

 

Je krijgt dan een montage : hoofdlijn, powergum, onderlijn.

ik heb het op de honderden barbelen die ik heb gevangen aan deze montage maar 2x meegemaakt dat een barbeel met powergum en al verdween, gelukkig gebruik ik op de powergum een hele kleine speldwartel zodat de korf of werpgewicht snel gelost kan worden.Als een barbeel zich heeft vastgezwommen, dan trek ik het werpgewicht of korf zo uit de wartel als de vis echt vast zit en kan dan alsnog de barbeel landen en ben dan alleen het werpgewicht of korf kwijt.

Het gebruik van de safetyclip laat ik daarom dan ook achterwege.

Nylon lijn :

Als ik op de IJssel of Grensmaas ga vissen, dan vis ik met de 22/100 Stone River nylon lijn, hier maak ik dan gebruik van de lus in lus montage, een éénvoudige en snelle methode om je werpgewicht en onderlijn in je hoofdlijn te verwerken. Ik monteer zelfs nog een spedwartel in de onderste lus om snelle wisseling van onderlijnen te kunnen verrichten. Onder de kop reviews staat een uitgebreid verslag over deze nylon lijn, maar op de Waal prefereer ik toch de gevlochten lijn i.v.m. de bodemstructuur, deze bestaat uit kleine kiezel en zand, de IJssel en Grensmaas uit rivierkeien en is een nylon lijn beter bestand tegen de slijtvastheid.

Werpgewichten / Korven

Voor werpgewichten maak ik tegenwoordig ook gebruik van stenen welke ik langs de Waal zoek en door middel van een 2 componenten lijm bevestig ik een wartel aan de steen. Deze bieden een natuurlijkere aanbieding en zijn zelfs te flavouren met een vloeibare flavour, 2 vliegen in één klap, je hebt een werpgewicht en smaakspoor in één.

2e voordeel van een steen is dat je minder snel vast komt te zitten tussen obstakels omdat de steen vaak meer volume heeft om hetzelfde gewicht te halen als een blok lood of korf.

Ik gebruik korven van 80 tot 250gram en Fox lood van 135 tot 300gram, hiermee kan ik aan de hand van de snelheid van de stroming bepalen hoe zwaar ik ga vissen en of ik rollend of statisch ga vissen.